Wat doe ik hier?

Vorige week is mijn opa overleden en gister was de afscheidsdienst. Mijn opa was een markante persoonlijkheid die zich vaak boog over de grote levensvragen. Een die hem in het bijzonder bezig hield was; wie ben ik en wat brengt mij op deze aardbol?

Als je gewoon je leven leeft, je werk doet, vrienden ontmoet en je huishouden verzorgt, dan zit je vaak in een lekkere cadans. Alles loopt op rolletjes. Ik heb ook van die weken, heerlijk. Het gevoel van alles op de rit hebben. En ik heb van die weken dat wat me bezighoud het verwonderen en/of veroordelen is over wat ik aan het doen ben. Dan gaat mijn leven ineens heel traag, alsof alles even stilstaat. Vragen die dan door mijn hoofd heen spoken zijn; Waarom doe ik dit werk? Hoe ben ik in deze situatie beland? Wie ben ik en klopt het wat ik aan het doen ben? Het laveert tussen oprechte verwondering en met nieuwsgierigheid naar mijn leven kijken tot met opgeheven vinger mezelf neersabelen. Een vraag die na dit denkwerk vaak boven komt drijven is; Had ik hetzelfde gedaan als ik het over kon doen?

Antwoorden

Ik heb altijd gedacht dat dit typisch een gevalletje is van het dertigers dilemma of een thema wat inherent is aan Generatie X. Maar als ik de verhalen van mijn 92-jarige opa mag geloven was dit onderwerp 30 jaar of 60 jaar geleden ook actueel. Mijn opa zocht antwoorden door veel te lezen, veel te verzamelen, de kerk te bezoeken en zich te bewegen in verschillende omgevingen met mensen van alle leeftijden. Wat de kerk betreft lijkt ik niet op hem, wat de rest betreft wel. Naarstig op zoek naar antwoorden. Grip en houvast.

Human being

Nu een dag later reflecteer ik op de dienst van gister en op de gesprekken die ik met hem heb mogen voeren. Rustgevend en pijnlijk tegelijk realiseer ik me dat de antwoorden niet te vinden zijn, dat de grote levensvragen bestemd zijn om onbeantwoord te blijven. De voornaamste reden? Voor mij betekent het dat je elke keer opnieuw jezelf de vraag mag stellen, om van daaruit telkens een nieuw antwoord te formuleren. Dat het niet gaat om wat je doet, maar om wie je bent. Van human doing naar human being. Ik ben en dat is…

“Soms voel ik me nog een kind dat vol verbazing op deze interessante aarde rondloopt op zoek naar zin en betekenis van het leven en vraag me dan af; wat doe ik hier in Godsnaam?”

Jan Boomsma 19 juni 1925 – 4 oktober 2017

2 thoughts on “Wat doe ik hier?”

  1. Mooi gedaan Madelon,om het meteen zo te verwerken. Jij hebt ook de gave van het woord.

  2. Mooi bericht op een herfstdag waar de zon het blad doet vlammen. Met deze metafoor wil ik je danken. Dat je het ziet dankzij de zon en dat je het kunt verwoorden dankzij je gevoel. Misschien meegekregen huppelend over n Amsterdamse stoep omdat je blij was. Of omdat je geroerd was door je grootvader die heeft meegegeven dat verwonderen leidt tot verdiepen. Lieve Madelon, dank je voor dit prachtige gebaar met je opa in herinnering.

Reacties zijn gesloten.