Vrij zijn

Als dan… Als dan… Als dan… Vul maar in!

Als je een andere baan hebt, als je meer zelfvertrouwen hebt, als je die relatie eindelijk eens durft te beëindigen, als je meer geld hebt, als je gelukkiger bent, als je afvalt, als je eindelijk die reis maakt, als je een eigen bedrijf opzet, als je weet wat je wilt… Ik kan nog wel even doorgaan. De zinnen die beginnen met als, zijn verschrikkelijk. Het wekt de suggestie dat het nu nog niet goed genoeg is. Alsof het nooit goed genoeg is. Als ras perfectionist doe ik mezelf een hoop te kort. Andre Agassi bevestigd dit nogmaals in zijn biografie. ‘Perfectie is een vrijwillige keuze. Als je streeft naar perfectie, als perfectie je ultieme doel is – dan streef je iets na wat niet bestaat.’ ZO, die komt binnen. Heb ik me dan al die 29 jaren voor de gek gehouden?

Geestelijke vrijheid

Als dan is niet alleen de beste vriend van perfectionisten, het is tevens maten met onze onzekerheid. Gevoed door de mooie beelden op Facebook, Instagram en Snapchat verlangen we naar iets wat in de toekomst ligt. Het is nooit grijpbaar in het hier en nu. Ik begin daar last van te krijgen. Het staat in de weg om dat gevoel van ultieme vrijheid te ervaren. En dan bedoel ik niet letterlijke vrijheid van een afspraak die last minute uit je agenda verdwijnt of de eerste dag van je vakantie. Nee ik bedoel het gevoel dat alles nu al oké is. Dat er niks meer hoeft te veranderen om je goed en gelukkig te voelen.

Jullie hebben misschien een aardig lijstje met als dannen opgesteld, die van mij is ook niet misselijk. Als ik minder suiker zou eten, als ik meer zou schrijven, als ik minder zou nadenken, als ik een succesvolle coach zou zijn, als ik minder zou twijfelen, dan….

Portie goed gevoel

Ja wat dan? Hebben jullie je zin afgemaakt of ben je ook blijven steken? Want wat zou er komen te staan? Dat je gelukkiger bent? Dat je gezonder bent? Dat je een beter mens bent? Ik kom erachter dat mijn als dannen de indruk wekken dat ik gelukkiger word. Dat mijn dagelijkse portie goed gevoel van een 7 naar een 9 stijgt. En dat lieve mensen is natuurlijk onzin. Op het moment dat het daadwerkelijk lukt om minder suiker te eten en meer te schrijven, heb ik ondertussen weer een nieuw verlangen geformuleerd. In mijn beleving is positief denken het preventiemiddel tegen de als dannen.

Omturnen

Wat zeg je tegen jezelf als je in de spiegel kijkt? Naar welk lichaamsdeel staar je in de reflectie van een winkelruit? Bij mij komt het neer op iets met een snauwende ondertoon en vaak gericht op het heup/ bil gedeelte. Om dit om te turnen train ik mezelf nu door het volgende te doen:

  1. Ik kies ervoor om het positieve te zien
  2. Ik omring mezelf met blije mensen
  3. Ik geniet van kleine successen
  4. Ik zuig positiviteit op
  5. Ik heb oog voor goed nieuws

Als uitsmijter van dit verhaal deel ik nog graag mijn laatste hersenspinsel met jullie die tot mij kwam voordat ik deze blog online zette; ‘Als ik bovenstaande tekst zorgvuldiger en beter had geschreven en mezelf wat minder had blootgegeven dan hadden mensen mij niet zo raar gevonden.’

Hilarisch toch?